dinleyin ve kendinizden geçin :*

19 Şubat 2013 Salı

Aileye Açılma Ve Ayakta Kalma Dersleri 1



   Merhaba çok pıtırcık bloggerlar ve ponçik okuyucular : ) size uzun zaman önce yazmaya söz verdiğim bir yazı vardı ya hani, bir türlü yazamamıştım. Hah işte şu anda okuduğunuz bu satırlar o yazıya ait :D

   Aileye açılma cep rehber’ini gururla sizlere sunuyorum : ) aslında çok defa aklımda kurdum bu yazıyı ama şimdi spontane bir şekilde yazıp sizleri az da olsa fikir sahibi yapmak istiyorum bazı şeyler hakkında. Yazı ne kadar iyi ne kadar kötü olur bilemem ama niyetim belli.

   Öncelikle şunu belirtmek istiyorum ki birazdan okuyacaklarınız kendi deneyimlerim doğrultusunda oluşturulmuş maddelerdir, yargılardır ya da cümlelerdir adına ne demek isterseniz size kalmış işte. Yani kesinlikle bir genel geçerlilik söz konusu değildir. Kişiden kişiye ve aileden aileye farklılık gösterebilir tüm yaşananlar ve yaşanacaklar.

   *Aile kavramı hakkında söyleyebilecek tek bir sözüm var aslında o da ‘’değişik’’ bir yapılanma olduğu. Evet, her birey nasıl ki birbirinden farklıysa ailenin yapı taşı da birey olduğundan ailelerde kesinlikle birbirinden çok farklıdırlar. Bunun ışığında, açılma kararını almak güven, özveri ve cesaret ister aslında. (baş harflere bakın göt olmuyor ama siz anladınız) ailenizi kesinlikle çok iyi tanıyor olmalısınız ki gelecek her türlü tepkiye karşı hazırlıklı olabilesiniz. En modern denen ailelerin bile; ki bunlar içinde öyle belirlenmiş bir kriter yok o yüzden siz, büyük şehirlerde yaşayan elit bir çevreleri olan zengin insanları düşünün, bu durum karşısında nasıl bir tutum izleyeceğini bilemezsiniz. Örneğin kimi aile bunu hoşgörü ile karşılarken kimi aileler de çocuğunu Avrupa’ya gönderip göz önünden uzak tutmaya çalışabiliyor.

   *Etrafınızda ailesine açılmış hangi insanla konuşursanız konuşun pek çok ortak nokta bulacağınıza eminim çünkü süreç genelde aynı başlıklar altında farklı yaşanmışlaklarla gelişir ve sonuçlanır.

   *En başta, kimsenin sizi kabul etmesini beklemeyin lütfen, çünkü bu çok hayalci bir tutum olur. Yani, oh söyledim kurtuldum şimdi istediğimi yapabilirim gibi bir dünya yok!

   *‘’Ne olursan ol sen bizim çocuğumuzsun, biz hep senin yanında olacağız ve seni seveceğiz.’’ Cümlesini duyanlar ve duyacaklar için söylüyorum, bu asla bir kabulleniş değildir bunu asla unutmayın. Bu cümlenin altında çok ama çok şey saklıdır. Mesela bu bir hastalıktır ve tek başınıza mücadele edemediğiniz için aileniz tedavinin her aşamasında yanınızda olacaktır. Ya da bu bir kafa karışıklığıdır ve bunu zamanla atlatacağınıza inanırlar ya da ya da ve ya dalar…

   *Şunu da asla unutmayın ki anneler çok güçlü hislere sahiptirler ve onlar bu durumu çok önceden hissetmişlerdir bile. Tek sorun, bunu asla dile döküp resmileştirmemeleridir. Zamanla geçeceğine inanırlar ve görmezden gelirler.

   *Kabullenilmek çok zor bir süreçtir o yüzden biraz önce de dediğim gibi asla söyleyip kurtulduğunuzu sanmayın asıl her şey yeni başlıyor olacak çünkü. Her zamankinden daha dik durup daha güçlü olmalısınız yoksa kalıplar içinde yaşamaya mahkum edilirsiniz, çünkü bir aile ne kadar hoşgörülü olursa olsun konu kendi çocuğu olunca çok değişebiliyor. Homofobik olsun veya olmasın hiçbir anne baba kendi evladına böyle bir şeyi konduramaz, kabullenmek istemez. Toplumumuza öyle bir yön verilmiş ve bu yön o kadar dar bir yolda ilerliyor ki baskıyı iliklerine kadar onlar da hissedecek.

  

   *Polyannacılık oynamaya gerek yok zira burada gerçeklerden bahsediyoruz ve bu gerçeklerden birisi de açıldıktan sonra ailenizin hemen felaket senaryoları yazacağıdır. Onlara göre başınıza her an her şey gelebilir ki haklılarda aslında. Toplumumuz bizi kabullenmemişken uzun süredir baş kaldırmamış insanların sizi kabullenip arkanızda durarak içinde yaşadıkları topluma baş kaldırmalarını bekleyemezsiniz hemen.

   *Sizi sınırlamaya çalışacaklardır emin olun. Bilgisayarınız, cep telefonunuz elinizden alınıp eve kapatılabilirsiniz. Hatta şiddet görüp ölümle bile tehdit edilebilirsiniz çünkü bunları yaşamış insanlar var ve kim bilir haberimizin olmadığı pek çok insana da daha neler yapıldı ya da yapılıyor.

*İlk adım olarak ailenize hangi yolla açılmak istediğinize karar verin. Mesela ben bir mektup yazarak yapmıştım bunu. Siz kendinizi nasıl en rahat hissedip bütün duygularınızı aktarabilecekseniz o yolu seçin. Bir video hazırlayabilir ya da sadece bir ses kaydı da yapabilirsiniz ve tabii seçenekler çoğaltılabilir.

*Aile bireylerinden önce hangisine açılmak istediğinize karar verin mutlaka. Hepsine aynı anda açılmak bir sorun oluşturabilir bence çünkü. Mesela ben önce anneme açılmıştım çünkü onun beni daha iyi anlayacağına olan inancım tamdı. Kimisi ise kardeşine veya babasına daha yakın hisseder kendisini ve önce ona açılır. Arkanıza güvenebileceğiniz bir destek aldıktan sonra ağır toplarla uğraşmak daha kolay olacaktır emin olun : )

*Açılma işine diğer aile bireylerinden başlanması taraftarı değilim pek aslında, kuzenler teyzeler halalar falan hep sıkıntıdır benim gözümde. Neden diyecek olursanız, anne ya da babanızın öğrendikten sonra soracağı ilk sorulardan bir tanesi, başka kim biliyor olacaktır ve sizin kuzenim demenizdense hiç kimse demeniz onları çok ama çok rahatlatacaktır. Tabii ki size kimseye söylemeyin kendinizi gizli tutun demiyorum, her şeyin bir sırası var. Eğer başka aile bireylerinin de bu durumu bildiklerini duyarlarsa onlarla iletişiminizi kesmek isteyebilirler. Bu aslında tamamen onların yüzüne nasıl bakarım mantığı.

*Sizden hemen bir psikologa gitmenizi isteyeceklerdir ve lütfen buna karşı çıkmayın. Aksine gitmeye ve bu durumu çözmeye istekli olduğunuzu belirtin. Onlar bu durumdan kurtulmak için savaş verdiğinizi düşünerek mutlu olurken siz, eğer kendinizi kabul ettiyseniz adam gibi bir psikologla ailenize de bu durumu kabullendirme çalışmaları yapın, planlar kurun.

*Bu süreç içinde mümkünse çok çirkef olmayın ve sorulan her soruya sakin ve mantıklı cevaplar verin. Eş cinsel ya da biseksüel olduğunuzu öğrenen bir ailenin ne kadar soru sorduğunu tahmin bile edemezsiniz. Duygularınızdan tutunda cinselliğe kadar her şeyi soracaklardır. Aktif pasif durumlarını anlamayacaklar, duygularınızın kafa karışıklığı olduğunu sanacaklar ve istemeden sizi yargılayacaklar. Tekrar ediyorum lütfen sakin olun ve gerekiyorsa defalarca anlatın. Onları eğitecek kişi sizsiniz çünkü unutmayın.

*Bilgisayarınız, cep telefonunuz, odanız ve aklınıza gelen bütün özel eşyalarınız gizlice karıştırılma ihtimaliyle yüz yüze olacaktır her an. Sakladığınız veya söylemeye çekindiğiniz bir şeylerin olup olmadığı, merak unsurunun esas konusunu oluşturur burada.

*Aileniz sizi anlamaya çalışacaktır ama bunu hangi yolla yapacağı tam bir muamma olduğundan zaman zaman üzülecek zaman zamansa güleceksiniz.

*Ailenize açıldıktan sonra emin olun çok daha rahat hissedeceksiniz ama lütfen bu sizi fevri davranışlara yöneltmesin çünkü hala kendinizden sorumlusunuz ve dışarısı da hala sorunlu.  Bu yüzden kendinizi korumayı asla ihmal etmeyin.

*Sizi kimsenin anlamadığını iliklerinize kadar hissettiğiniz çok zaman gelecek böyle durumlar için etrafınızda gerçekten güvenilir dostlar bulundurmayı ihmal etmeyin. Kendiniz gibi olan insanlarla konuşmaktan korkmayın. Mesela ben bu blogu açarak kazandım bütün arkadaşlarımı ve hiç pişman değilim. Herkes en zor anımda hayatımın bir yerinden tutup bana güç vermiştir kurduğu cümlelerle. Kabullenilme savaşını tek başınıza kazanamayacağınız aklınızın bir köşesinde bulunsun lütfen hep.

*Ayakta kalmanın herkes için zor, ama bizler için daha da zor olduğunu çıkartmayın lütfen aklınızdan. ne olursa olsun önceliğiniz, geleceğiniz ve ekonomik bağımsızlığınız olsun. En yapabildiğiniz işlere daha fazla sarılın, çünkü onlar sizi siz yapan şeyler; onlardan vazgeçmek zorunda değilsiniz. Resim, müzik, tiyatro, yazarlık, moda tasarımı ya da aklınıza ne geliyorsa. Sosyallik bizim için şart.

*En önemli noktalardan birisi de intihar. Çok defa bu girişimde bulunmuş birisi olarak belirtmek istiyorum ki bu gerçekten bir çözüm değil. Yapacağınız en son şey bile olmasın kendinizden vazgeçmek. Emin olun ne kadar kötü şeyler görüp yaşarsanız yaşayın bu hayatta görülüp yaşanmaya değecek şeylerin sayısı da oldukça fazla tıpkı sizi kabullenmeyecek insanların yanında kabullenip sevecek insanların sayısının fazlalığı gibi : )


   Aslında daha çok şey söylenip yazılabilir bu konuyla ilgili, ama yaşadıklarımdan yola çıkarak genel olarak nelerin başınıza gelebileceğini anlatıp yol göstermeye çalıştım. Elbette arkadaş çevrenizi çok iyi belirlemeniz lazım bir süre sonra, çünkü lise ve ilkokul arkadaşlığıyla genelde olmuyor bu işler. Ailenizin sizi kabullenmesi uzun bir süreç olacak evet ama siz onlardan vazgeçmediğiniz sürece onlarda sizden vazgeçmeyeceklerdir emin olun. Aslında her şey bir zaman ve sabır meselesi. İlk öğrendikleri anda uyguladıkları baskı zamanla azalacak ve bir de bakacaksınız ki aslında eskisinden daha özgür ve mutlusunuz.

   Bu yazıyı da herkes ailesine açılsın diye yazmadım elbette. açılmak isteyenler varsa bir önseme olsun istedim, ama bunlar iyi ihtimaller. Doğulu kültürün bu duruma getirisi çok farklı olabilir, bu nedenle önce ailenizi çok iyi tanıyın diyorum. Benim ailemde doğulu ve babamdan çok defa ölüm tehdidi aldım, ama beni hep koruyan bir annem oldu neyse ki. Bu yüzden size zararı olacak hiçbir şeyi yapmayın. Dediğim gibi önceliğiniz yaşamak ve ayaklarınızın üstünde durmak olsun.

ÖNEMLİ NOT: Bu yazıyı okuyan blogger arkadaşlarım kendi sitelerinde isterlerse kendi tavsiyelerini de ekleyerek paylaşabilirler bu yazıyı. böylece daha çok insan okuyarak bu konuda fikir sahibi olabilir ve destek görüp bu tavsiyelerden yararlanabilir. şimdiden teşekkürler :)

Ayrıca bugüne kadar yanımda olan sizlere de çok ama çok teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız ve çok seviliyorsunuz <3
DİĞER ÖNEMLİ BİR NOT: Eğer sorup danışmak istediğiniz bir şey olursa çekinmeden mail atabilirsiniz bunu unutmayın
bu şarkı da hep yüreklendirmiştir beni :)

33 yorum:

  1. Minigimmm.. Dokturmussun yine. Biraz deprem sirasinda yapilmasi gerekenler listesi gibi olmus; ama dogru olmus. Zira aile ici bir depremdir aile uyelerine acilmak ;) Aslinda zoru basarmaktir. Yapabilenlere helal olsun. Seni seviyorum cocugumm benimm. Yuregine saglik...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yerim ki ben seni huzur abidemmmm :) teşekkür ederim tatlım ben de seni seviyorum öpüldün kocaman :*

      Sil
  2. gay werther yazdıkların çok doğru,aile kabullenmiş gibi görünür belkide sırf çocuğum üzülmesin, biz seni herhalinle kabul ediyoruz derler, sonuçta evlatsın, yaptığınızda kötü bi şey yok,ama kendi içlerinde yaşadığı cevapsız sorular içini kemirir, bazı aileler için neden benim oğlum vs vs...hayatın bir parçası be canım,sen mutlusumusun böyle bitti,senin hayatın senin tercihin.

    yoksa kimse, sen mutlu olasın diye uğraş vermez..sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen öyle asi yapıncağım... herkesin kendi içini kemiren fareden hallice bir şeyler var. kendi mutluluğunu kendin sağlamak zorundasın. teşekkür ederim kendine çok dikkat et :)

      Sil
  3. yavrum yazdıklarını takdir ettim ;) güzel de bi rehber olmuş ciddiyetten uzak ama oldukça da dolu ve sıcacık :) biz de seni seviyoruz bebeyims.

    p.s. bu arada cidden söyledim kurtuldum olayı gibi düşünmesin kimse. olaylar olaylar oluyo sonra :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim pandacığımmm :) hakikaten yaaa olaylar olaylar yani :D sırasıyla anlatacağım bu daha birinci dersimiz :D.
      öpüldün kocaman :*

      Sil
  4. Valla çok güzel bir yazı olmuş, eline sağlık :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim :) diğer derslerimize de beklerim katılımını :D

      Sil
  5. Ben çok düşünüyorum açılma olayını ama yediremiyorum. Lise hayatımda okuldan kaçtığım zamanlarda bile hayatını mahfederim diye uyaran babam bunu öğrenirse kim bilir neler yapar :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazmayı unutmuşum güzel bir yazı olmuş bebeğim. Tecrübelerine sağlık :)

      Sil
    2. teşekkür ederim çürüğüm vişnem :) herkes kendisini daha iyi bilir tabii ki eğer senin için iyi olmayacaksa en iyi ne olacaksa onu yap tatlım öpüyorum kocaman :*

      Sil
  6. Böyle aileye açılma yazılarını okuyunca istemsiz bir bicimde değişik bir empati kuruyorum ruhumda yatan anneden olsa gerek ;) mesela benim cocuğum eşcinsel doğarsa nasıl bir yol izlemeliyim ? Gibi :) cok rahat olursam otoritemi kaybedebilirim ve cocuğum basına is acmaya cok Musayit olabilir . Otoritemi konusturursam bu seferde benden birşeyler saklayabilir ve onun gidişatından haberdar olamam :/ kısaca Oglusum iki taraf icinde zor bi durum bu ... Çünkü sen ne kadar uyumlu olursan ol çevremdeki insanlar senin kadar doğal karşılamıo çünkü senin kadar konuya vakıf degil . Sabırlı olmalı ve bu süreci ilmek ilmek işlemeli öncelikle insanların aklından eşcinselliğin ruh hastalığı olduğu düşüncesi silinmeli ama yol uzun olsada sen yarilamissin bile aferim oglusuma benim :))(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dediğim gibi number one girl annemmmm hiçbir anne baba önce konduramıyor evladına. tabii ki böyle bir süreç yaşamanı istemem ama olursa sende bir anne olarak bu yollardan geçeceksin. belki bizim anne babalarımıza göre daha az bi zamanda kabulleneceksin ama yinede bir travma dönemin olacağına eminim çünkü bizi en iyi tanıyıp hayatlarımızı gözlemleyenlerden birisi olarak çocuğunun başaına gelebilecekler ve yaşayacağı üzünyüler onu hep koruyup kollamaya itecek. bu da beraberinde neler getirir tabii ki bilemem ama bildiğim tek şey çok tatlı ve mükemmel bir anne olacağın :D anneeeemmmmmmmm çok seviliyorsun inan ve desteklerin için de çok teşekkür ederim <3 <3 <3

      Sil
  7. Gerek aileye gerekse arkadaş - eş - dost denen tayfaya out olunacağı zaman çok iyi düşünülüp tartılması gerekir. Ön yoklamalar mutlaka yapılmalı ki ters tepki olmasın ayrıca herkesin de dediği gibi söyledim oh kurtuldum mis durumu beklemiyor sizleri. Kendimizi kabulleniş zamanımız da bile neler neler çektiğimizi bir düşünün ki sizi anlamaya çalışan ailelerinize de o yönde hak verin.

    Ne tamamen gizli yaşayalım diyorum ne de hesapsız kitapsız out olalım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hâlk'ı bilinçlendirme partnerimin sözlerine sonuna kadar katılıyorum ve ona bu tatlı sözleri söylediği için çok teşekkür ediyorum. her nerde yaşanıyor ve yaşatılıyorsa, esen kalın efendimmmm :D

      Sil
  8. Ayrıca halkı bilinçlendirmene sağlık tatlım :*

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederimmmm ogayimmmm <3

      Sil
  9. Bu akşam öğrendiğim bir haberle bütün keyfim kaçmışken senin yazını okumak biraz olsun iyi geldi bana.. Kendimi çok kötü hissederken yüzümde gülümsemelere neden olduğun için teşekkürler..


    Dip not: Güven, özveri ve cesaret sözcüklerinin baş harflerini birleştirdiğimde öyle bişey çıkmadı. göc çıktı bende :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ahahahahahahahahaha :D dipnotunda beni gülmekten öldürdür :D ben zaten sizi denemek için yapmıştım bir tek sen anladın :D bu arada hayal gücüme sağlık ben o baş harflerden onu çıkartmıştım :D
      öğrendiğin haberin ne olduğunu bilmiyorum bu arada ama umarım çok kötü değildir ve birazn önce toparlanırsın :) kendine dikkat et öpüldün :*

      Sil
  10. bu belgesel yarın 31 şehirde aynı anda saat 1'de!
    http://www.benimcocugumbelgeseli.com/

    Çocuğunuz size eşcinsel, biseksüel veya trans olduğunu açıklarsa ne olur? Benim Çocuğum çocukları eşcinsel, biseksüel veya trans bireyler olan Türkiyeli bir grup anne ve babanın içten hikayelerini seyirciye taşıyan uzun metraj bir belgeseldir.

    Homofobinin ve transfobinin karşısına çıkabilecek en güçlü, en sağlam direnişin sade ve içten bir anlatımı.”
    —— !f Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali

    “Çok kişinin hayatını değiştireceğinden, çok kişiyi hayata bağlayacağından, çok kişiye yeni mücadele alanları
    açacağından eminim.
    —— Ayşe Gül Altınay, Sabancı Üniversitesi

    http://www.benimcocugumbelgeseli.com/haber-detay.aspx?id=2#.USjX5aVhhqV

    http://www.ifistanbul.com/tr/if2/if2-nedir-nerelerdedir/index.asp

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet önerciğim biliyorummmm :) biz de 1 martta ankaralı tayfa olarak gidip görcez kısmetse :D arada bir de normal yorum atarsan çok makbule geçer. öpüldün tatlım :*

      Sil
  11. Ben bu yazıyı ne kadar geç okumuşum öyle.. Bu yazı bu günlerde benim yazdıklarıma da bir alt metin oluşturuyor, o yüzden 3. yazımdan sonra bu yazı için link vermek istiyorum bebeğim ;)

    teşekkür ederim, güzel bir paylaşım olmuş, sıcak, samimi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim bigayımmmmm :) çok mutlu oldum beğenmene :D halkı aydınlatmak benim mesleğim olacak şimdiden başlayayım dedim. ayrıca link ver tebi olur :D öptüm kocaman :*

      Sil
  12. Bu çok riskli ve özgürleştirici bir adım. Bu tarz yazıları çok seviyorum, arayış ve cevap isteyen kişilere yardımcı bir süreç. Öncelikle HELAL OLSUN BE! diyorum size:) Toplumumuzun iki yüzlülüğünden tiksiniyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. büyük harflerle yazdığın şey yüzümde kocaman bir gülümseme yarattı :D çok teşekkür ederim, eğer bir parça yol gösterebiliyorsam ne mutlu bana :
      toplum hep böyşe oldu ve olmayada devam edecek ne yazık ki...

      Sil
  13. Bir parçadan biraz daha fazla hatta çok çok fazla yazının içindeki bilinç ve umut işliyor insana yolun açık olsun:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim bütün desteğin için :)

      Sil
  14. çok güzel ya kendimden paraçalar buldum adet

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. beğenmene sevindim :) kendinden parçalar bulmanda çok hoş, umarım sana bir yardımı olmuştur ya da olur :)

      Sil
  15. Tesadüf olmamalı, bununla ilgili yazarken, blogunu ogay'den bulup gelmem(mim).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bir parça yararlı olabildiysem ne mutlu bana pıtırcık :)

      Sil
  16. Ailemin bir felaket senaryosu yazmasına gerek kalmadı. Bir felaket sonucu öğrenmiş bulundular. :) Daha her şey taze. Biraz ayak diretiyorlar kabullenmemek için ama aşılmayacak gibi değil. Bu arada tespitlerin çok yerinde emeğine sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bunun için yani yaşadığın duruma önlem olsun diye bu dersin ikincisini de yazdım. okumanı öneririm :)
      umarım her şey yoluna girer ve güzel bir hayat yaşarsın. öpüyorum seni pıtırcık :*

      not: nasıl bir senaryoya şahit oldular merak ettim bak, yaz bana o.O

      Sil