dinleyin ve kendinizden geçin :*

20 Ocak 2013 Pazar

Ölümle Gelen Sorgulamalar


   Merhaba çok sevgili bloggerlar ve pıtırcık okuyucularım nasılsınız? Ben hayatın acımasızlığıyla bir kere alt üst olmuş birisiyim bugün. Öyle aitlik duygusundan yoksun öyle kabullenememiş… Bugün annemin halasını kaybettik. Öz halam gibi severdim kendisini ki bende ona hep hala diye seslenirdim. Sürekli görüşemesek de benim içimde hep ayrı bir yeri vardı kendisinin.

   Bugün öğrendim ki annemle babam ayrıldıktan sonra bize sahip çıkan tek kişiymiş o. Annem anlatmamış hiç. Boşanmanın ardından, ‘’Sen kimsenin sözüne bakma kızım. Hayat bir şekilde devam ediyor ve sen çok güçlüsün, ayaklarının üstüne durabiliyorsun. Al çocuklarını benim yanıma taşının.’’ demiş. Bunu kimse teklif edip böylesine bir destek göstermemişti hiçbir zaman. O kadar duygulandım ki anlatamam.

   Bir kez daha gördüm ki ölüm, yaşadığımız bu yalan dünyadaki tek gerçek ve evet, nedense klişe laflar hep doğruları niteleyen gerçeklermiş. Onları küçümsememeyi öğrendim. Ölümün ne zaman geleceği belli olmaz, bir şeyin değerini onu kaybedince anlarsın, hepimiz bir gün toprak olacağız…

   Öyle bir dünyaya doğmuşuz ki her şeyin en pis, en yalan, en çıkarcı, en nefret dolu zamanlarını yaşıyoruz. İnsana insan olduğu için değer verme çağı çoktan kapanmış ya da hiç başlamadan bitmiş. Bizler toplumun kabul gören kesimine göre ölüme bir adım daha yakınız. Her an bir nefret cinayetine kurban gidebiliriz, her an birisi bizi öldüresiye dövebilir ve her an toplumdan dışlanarak yaşarken öldürülebiliriz.

   ‘’Neden?’’ sorusu sürekli kurcalıyor kafaları. Kimi zaman, ‘’Neden ben!’’ derken kimi zaman da ‘’Neden ben değil!’’ diyoruz. Ne istediğimizin gerçekten farkında mıyız? İnanın bende bilmiyorum bu sorunun cevabını.

   Ölümler sürekli bana kendi hayatımı düşündürür ve kimi zaman lanetler okurken kimi zaman da şükürler ederim. Hâla sürekli kendimi sorguladığımı inkar edemem. Neden kendimi suçlu gibi hissettiğimi inanın bilmiyorum. şu satırları bile yazarken o kadar büyük bir sıkıntıyla yazıyorum ki ruh halimi itiraf edemem. Beynimin içinde cümleler dolanıyor ama dökemiyorum.

   Biliyor musunuz, ne kadar kendimi kandırsam da sanırım ben hala kendimi kabullenemedim. İçimde o bilmediğim sızlayan yerimi bir türlü söküp atamıyorum. Halbuki gey ya da biseksüel olmak bana kendimi suçlu gibi değil de insan gibi hissettirmeliydi. Normalmişim gibi, aşağılanmıyormuşum gibi, hala seviliyormuşum gibi, insanlara kendimi kanıtlamama gerek yokmuş gibi, gibi ve daha bir sürü gibi…

Şimdilik söyleyecek başka sözüm yok

NOT: Umarım bir sonraki yazım aileye açılırken dikkat edilmesi gereken noktalarla ilgili olacak. Eğer başarabilirsem!

16 yorum:

  1. Umarım bir sonraki yazında kendini daha çok kabul etmiş olacaksın... Hatta eminim..

    Çünkü bu işler zamanla oluyor ve emin ol ben senin yaşındayken çok daha geri bir yerdeydim.. Geç kaldığını düşünme, rahat ol..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umarım dediğin gibi zaman geçtikçe her şey daha fazla oturur yerine kaanım :) desteğin gerçekten çok özel benim için teşekkür ederim. kendine dikkat et öpüldün kocaman :*

      Sil
  2. sen gayet normalsin zaten..senin normal olmadığını düşünen insanlar asıl anormal insanlar...yaşamana bak.hayat cok kısa...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bunu bugün bir kez daha anladım zaten prensesim. hayat cidden kısa. teşekkür ederim, sen de kendine kraliçeler gibi bak :)

      Sil
  3. müziği duyamadım ama blog teman çok şık..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aman tanrım!!! gerçekten beğendin mi? çok mutlu oldum bak :D
      müziği daha eklemedim ama en kısa zamanda ekleyeceğim :)

      Sil
  4. Bir yakınını kaybetmek bir dişini kaybetmeye benziyor demişti biri bana..
    Acısını o an hissedersin, yokluğunu tüm hayatın boyunca..
    İnsanın hayatındaki bazı boşlukları doldurmak kolay olmuyor biliyorum, o boşluğu hep hissediyorsun, ama zaman öyle bir ilaç ki, iyileştiremeyeceği hiç bir acı yok.. Halana Allah'tan rahmet, sana ve ailene de sabırlar diliyorum..

    Son olarak, yazdığın cümlelerden birine takıldığımı söylemek istiyorum..
    Hala seviliyorsun.. Belki farketmiyor olabilirsin, belki hissetmiyor olabilirsin, ama hala seviliyorsun ve sevilmeye devam edeceksin..
    Yeter ki sen kendini sev, ve kendine hakettiğin değeri göster..
    Göreceksin, herşey daha iyi olacak..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o birisi gerçekten çok doğru söylemiş bir gayım :) güzel dileklerin için ayrıca çok teşekkür ederim sen de sağ ol :)

      sanırım bazen gereksiz yere isyan ettiğim oluyor yoksa evet gözlerimi açtığımda sevildiğimi görebiliyorum :)

      desteğin için çok teşekkür ederim kocaman öpüyorum seni kendine dikkat et :)

      Sil
  5. Sen o guzel gozlerinle insanlara mavi mavi guldukce, hayat ve insanlar da ayni renklerle sunacaklar sana tebessumlerini. Seni sevenlere kendilerini sorgulatma minigim. Her daim mavi ve huzur dolu kalman dilegiyle...

    Hala'nin yattigi yer nur, mekani cennet olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. huzurummmmm, huzur abidemmm çok teşekkür ederim hayatım söylediklerin için :)
      nasihatların hep kulağımda küpe...

      amin canım teşekkürler :)

      Sil
  6. ufaklık yavrum başınız sağolsun. çok üzüldüm hala için. bence kendine hayatında olan tüm olaylar adına zaman ver. kendi içindeki düşüncelere bile...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. pandammm çok teşekkür ederim hayatım sen de sağ ol :) ve haklısın, biraz zaman vermeliyim sanırım kendime. kendine çok iyi bak öpüyorum :*

      Sil
  7. canım halana Allah'tan rahmet diliyorum yattığı yer Nur olsun, ayrıca şu sıralar hepimiz mi melankoliğiz yahu :/ kelebek etkisi stayl :)

    seviliyorsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim canım benim amin :)
      ayrıca, öyle sanırım. böyle bi bir şey oldu hepimize ama sonumuz hayrılsun :D
      sen de çok seviliyorsun, kendine dikkat et öpüldün :*

      Sil
  8. Belki kolay olmayacaktır ama sonunda herşey güzel olacaktır werther

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umarım dediğin gibi olur, çok teşekkür ederim :)

      Sil